- Uznajemy, że dobro dziecka porzuconego i osieroconego najlepiej może być chronione w zastępczym środowisku rodzinnym.
Włączenie dziecka okaleczonego psychicznie i duchowo do przyjmującej rodziny jest opiekuńczym i wychowawczym wyzwaniem dla wszystkich członków tej rodziny. Potrzeba dużego wysiłku opiekunów, nieraz znacznych przewartościowań w obyczajach, przyzwyczajeniach, dotychczasowych obowiązkach członków rodziny.
Dlatego:
- Stale doskonalimy nasze możliwości opiekuńcze i wychowawcze, aby świadomie podejmować i rozumieć przyjęte dziecko.
Im lepsze przygotowanie rodziców, tym większe możliwości pomocy dziecku i mniejsze komplikacje w rozwoju naturalnej części rodziny je przyjmującej.
- Staramy się rozumieć istotę miłości względem przyjętych dzieci, najczęściej różniącej się od uczuć względem dzieci naturalnych. Dzieci zaburzone uczuciowo przez odtrącenie przez najbliższych, wymagają odnalezienia indywidualnej drogi budowania więzi.
- Nasza rodzinna pomoc polega na przyjęciu prawnej, moralnej i duchowej odpowiedzialności za przyjęte dziecko.
- Szanujemy i staramy się podtrzymywać znaczące dla dziecka więzi z dotychczasowym śśrodowiskiem rodzinnym.
- Jesteśmy także świadomi istnienia dzieci odrzuconych i osieroconych, które nie pragną umieszczenia w rodzinie zastępczej lub też nie są w ogóle zdolne do obdarzenia zaufaniem dorosłej osoby i zaakceptowania jej rodzicielskiego autorytetu.