Co to znaczy być rodzicem zastępczym?

To znaczy przyjąć do swojej rodziny dziecko odrzucone i osierocone przez najbliższych, oraz zmierzyć się ze wszystkimi skutkami tego porzucenia i osierocenia tkwiącymi w przyjętym dziecku.

1. Uznajemy, że dobro dziecka porzuconego i osieroconego najlepiej może być chronione w zastępczym środowisku rodzinnym.

   Włączenie dziecka okaleczonego psychicznie i duchowo do przyjmującej rodziny jest opiekuńczym i wychowawczym wyzwaniem dla wszystkich członków tej rodziny. Potrzeba dużego wysiłku opiekunów, nieraz znacznych przewartościowań w obyczajach, przyzwyczajeniach, dotychczasowych obowiązkach członków rodziny.
         Dlatego:

2. Stale doskonalimy nasze możliwości opiekuńcze i wychowawcze, aby świadomie podejmować i rozumieć przyjęte dziecko.

   Im lepsze przygotowanie rodziców, tym większe możliwości pomocy dziecku i mniejsze komplikacje w rozwoju naturalnej części rodziny je przyjmującej.

3. Staramy się rozumieć istotę miłości względem przyjętych dzieci, najczęściej różniącej się od uczuć względem dzieci naturalnych. Dzieci zaburzone uczuciowo przez odtrącenie przez najbliższych, wymagają odnalezienia indywidualnej drogi budowania więzi.
   
   
4. Nasza rodzinna pomoc polega na przyjęciu prawnej, moralnej i duchowej odpowiedzialności za przyjęte dziecko.
   
   
5. Szanujemy i staramy się podtrzymywać znaczące dla dziecka więzi z dotychczasowym śśrodowiskiem rodzinnym.
   
   
6. Jesteśmy także świadomi istnienia dzieci odrzuconych i osieroconych, które nie pragną umieszczenia w rodzinie zastępczej lub też nie są w ogóle zdolne do obdarzenia zaufaniem dorosłej osoby i zaakceptowania jej rodzicielskiego autorytetu.